چه بهتر و درست‌تر از آنکه مزار امام شهید، مشهد و منزل و مقتلش در تهران باشد. او در اینجا مبارزه کرد، با مردم سخن گفت، خندید و گریست، عبادت کرد، حسین حسین گفت و به سینه زد.

یادداشت مهمان_ سید حسین شهرستانی: چه بهتر و درست‌تر از آنکه مزار امام شهید، مشهد و منزل و مقتلش در تهران باشد. او در اینجا مبارزه کرد، با مردم سخن گفت، خندید و گریست، عبادت کرد، حسین حسین گفت و به سینه زد و همینجا ایستاد تا منزل و محل خدمتش، مشهد و مقتلش باشد.

مردم نیز نزدیک به سه ماه است اینجا را به زیارتگاه نوظهور و پرشور تهران، این پایتخت مقاومت تبدیل کرده‌اند.

خود حادثه و جریان عواطف عمومی تعیین کننده آن است که هیچ کجا برای دفن رهبر شهیدمان بهتر از مقتل او در قلب پایتخت ایران اسلامی و عاصمه مقاومت اسلامی نیست.

در سنت دینی و ملی ما نیز، اصولا مقتل شهیدان، مزار ایشان بوده است. مزاری که خود یادگار رخداد قدسی شهادت است و همواره در متن ضرب‌آهنگ روزمرگی، چراغ تذکر به لحظه رخداد مقدس را روشن نگاه می‌دارد.

تهران، اینک داستانی و رازی دارد همچون کربلا و و نجف و قم. این داستان و این راز موهبت خدا و تقدیر تاریخ برای تهران است.

چرا باید پیکر شهید را برداریم و به جای دیگر که خاطره رخداد شهادتش را در برندارد ببریم؟

چنانچه شهیدانی که در جبهه ها به شهادت رسیدند را به شهر و دیار خود می‌بریم و این بهترین انتخاب است، حاج قاسم بهترین مزارش، همان گلزار شهدای کرمان است تا چراغی برای شهرش باشد، شهری که در آن بالیده است. او هم می‌توانست در زینبیه یا کربلا و نجف دفن شود اما کرمان مزار درست حاج قاسم است.

رهبر شهیدمان هم اگر رسماً وصیت نکرده‌اند که جایی در قم یا مشهد دفن شوند، بهتر است در نقطه شهادت سرخ و پرافتخارش دفن شود تا همگان در همیشه تاریخ بدانند او کجا بود و تا آخر ماند و چه‌سان شهید شد.

شهید را از شهر بیرون نکنیم. مرکز شهر تهران، قلب پایتخت، در وسط معرکه حیات و سیاست و اقتصاد و فرهنگ، یکطرف خیابان جمهوری، یکطرف خیابان انقلاب، در گرماگرم زندگی‌مان، رهبر شهیدمان را نگاه داریم که او به این جغرافیا، روحی تازه بخشیده و خواهد بخشید.

همین امروز آنجا، خیابان کشوردوست، زیارتگاهی شده است‌. اگر می‌خواهید این زیارتگاه، سالیان بعد صرفا موزه‌ای سرد و رسمی نشود، شهید را از میان زائرانش بیرون نبرید.

مزار شهید، مقتل اوست. این تقدیر تاریخ و سنت سلف صالح و مظهر اراده لایزال الهی و کانون سرخ تجدید خاطره مقدس و حیات‌بخش شهادت سیدعلی حسینی خامنه‌ای است.

مردی بی‌همتا با حیات و مرگی بی‌مثال که تهران، کربلای اوست. تهرانی که دیگر تهران قبل نخواهد بود. اگر چراغ مزار شهید بزرگش در قلب شهر روشن بماند.

والسلام علیه یوم ولد و یوم یموت و یوم یبعث حیا

کد مطلب 6844095 محسن صمیمی

• رژیم صهیونیستی پیشنهاد عقب نشینی از لبنان را نپذیرفت

• سومین قهرمانی پیاپی دانشگاه آزاد اسلامی در لیگ برتر تنیس روی میز زنان

• حملات رژیم صهیونیستی به جنوب لبنان، 14 شهید برجای گذاشت

• دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت(ع): امام شهید آمادگی شهادت داشت

• واکنش غریب‌آبادی به قطع رابطه اسراییل با دبیرکل سازمان ملل

• هیچ گونه مورد سوء امنیتی در مراسم شهدای خانواده امام شهید گزارش نشد

• ۱۷۸ هزار نفر از مرز مهران تردد کردند

• ملت ایران با حفظ عزت در میدان است

• رژه خودرویی و موتوری در دیّر

• تصاویری از راه اندازی قطار طبیعت گردی در گیلان

• بخشنامه حقوق و مزایای کارکنان دولت در سال ۱۴۰۵ ابلاغ شد

• شیوه‌نامه ساماندهی نیروی انسانی آموزش و پرورش ابلاغ شد

• قالیباف: ما امتیازات را نه با گفتگو، بلکه با موشک‌ها می‌گیریم

• اعلام ترکیب تیم ملی فوتبال ایران مقابل گامبیا

• انفجار مهیب در شهر دالاس آمریکا+ فیلم

• گلستان در آستانه اوج گرما؛ گرگان امروز به ۴۶ درجه می‌رسد

• تیم ملی والیبال زنان قهرمان مسابقات آسیا مرکزی شد

• پیروزی تیم ملی فوتبال ایران برابر گامبیا/ دو نیمه متفاوت ملی پوشان

• واکنش عضو کمیسیون امنیت ملی به تفسیر یک نماینده از پیام رهبر انقلاب

• ادعاها و تناقض گویی ترامپ درباره پذیرش توافق‌نامه تداوم آتش‌بس

• 

  روزنامه‌های صبح پنج‌شنبه هفتم خرداد ۱۴۰۵

• پرشین هتل
• قطعات لباسشویی
• نمایندگی بوش در تهران
• بهترین جراح بینی
• آموزشگاه زبان ملل
• قیمت و خرید سمعک نامرئی
• مهرینو
• تهران تایمز
• روزنامه آگاه